Onjuiste begroeting en het ontstaan ervan

 

Tegenwoordig begroet de overgrote meerderheid van de moslims elkaar met de uitdrukking “as-salāmu ʿalaykum” (السلام عليكم, “de vrede zij met u”). Deze vorm wordt algemeen beschouwd als de standaard  begroeting.

Sommigen beweren misschien dat “as-salāmu ʿalaykum” en de Koranische “salāmun ʿalaykum” in wezen hetzelfde zijn, en dat het verschil verwaarloosbaar is.

Maar de Koran toont telkens weer dat de formulering precies en zorgvuldig is.

Als de begroeting door God is voorgeschreven en de exacte woorden in de Koran zijn bewaard, waarom zou men deze dan vervangen door een andere vorm?

 

Oorsprong in de hadith-literatuur

De vorm “as-salāmu ʿalaykum” en de uitgebreide varianten daarvan komen niet uit de Koran, maar uit latere hadith-literatuur. Deze teksten promoten expliciet de gewijzigde formulering en maken deze standaard. Bijvoorbeeld:

 

Jami at-Tirmidhi 2689:

“Er kwam een man naar de Profeet (vrede zij met hem) en zei: ‘As-salāmu ʿalaykum’. Toen zei de Profeet: ‘Tien’.

Vervolgens kwam een ander en zei: ‘As-salāmu ʿalaykum wa Rahmatullāh’ (De vrede zij met u en de genade van Allah). Toen zei de Profeet (vrede zij met hem): ‘Twintig’.

Toen kwam een ander en zei: ‘As-salāmu ʿalaykum wa Rahmatullāhi wa Barakātuh’ (De vrede zij met u, en de genade van Allah, en Zijn zegeningen). Toen zei de Profeet (vrede zij met hem): ‘Dertig’.”

 

Jami Al Tirmidhi 2721

“…Wanneer een man zijn moslimbroeder ontmoet, dan moet hij zeggen: ‘As-salāmu ʿalaykum wa Rahmatullāhi wa Barakātuh’ (De vrede zij met u, en de genade van Allah, en Zijn zegeningen)…”

 

Jami Al Tirmidhi 2875

“…Toen wendde hij zich tot de boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en zei: ‘As-salāmu ʿalaykum, O boodschapper van Allah!’. De boodschapper van Allah zei: ‘Wa ʿalaykum as-salām’.”

 

Deze hadith tonen dat de begroeting die tegenwoordig veel gebruikt wordt, niet uit de Koran zelf komt, maar uit latere overleveringen waarin de begroeting werd veranderd en uitgebreid.

Wat nu algemeen wordt beschouwd als de “islamitische begroeting” is dus een ontwikkeling buiten de Koran, en niet de exacte vorm die door God is geopenbaard.

 

Volg de verzen van God

De Koran herinnert de gelovigen herhaaldelijk eraan dat religieuze leiding uit de door God geopenbaarde verzen moet worden gehaald. Het vraagt:

 

Dat zijn Gods tekenen. Wij lezen ze aan jou in waarheid voor. Aan welk hadith zullen zij dan na [dat van] God en Zijn tekenen nog geloven?45:6

 

Wanneer de Koran een woord of praktijk duidelijk heeft vastgesteld, is elk alternatief een openlijke daad van ongehoorzaamheid. Vanuit een puur Koranisch perspectief is het wijzigen van woorden die God heeft geopenbaard, zoals de begroeting, volstrekt onrechtvaardig; het is het bevel van God negeren en zich afkeren van de leiding die Hij met zorg heeft bewaard.

 

Hoe ga je deze vraag van de Koran echt beantwoorden: “Ik volg Bukhari of Jami at-Tirmidhi in plaats van de Koran”? Wie volg je dan werkelijk: de geopenbaarde woorden van God, of de woorden van mensen?

 

 

Waarschuwing tegen veranderde begroetingen

De ernst van het afwijken van de door God voorgeschreven begroeting wordt duidelijk in 58:8

 

Heb jij dan niet gezien naar hen aan wie het verboden was vertrouwelijke gesprekken te voeren en die dan terugkeren tot wat hun verboden was en dat zij vertrouwelijke gesprekken houden over zonde, overtreding en ongehoorzaamheid aan de gezant? En als jij bij hen komt groeten zij jou zoals God jou niet groet en zij zeggen bij zichzelf: "Als God ons maar niet bestraft voor wat wij zeggen." Voor hen is de hel goed genoeg, waarin zij zullen braden en dat is pas een slechte bestemming! 58:8

 

Hier beschrijft de Koran direct mensen die bewust een begroeting gebruiken die anders is dan de door God toegestane.

De boodschap is onmiskenbaar: het veranderen van de door God gegeven begroeting wordt niet gezien als een onschuldige variatie in woorden of stijl, maar als een betekenisvolle afwijking van de geopenbaarde leiding.